زخم ها و روزنه نور
از زخم ها و تجارب دشوار دوری نکنید
که آنها یک معلم فوق العاده هستندزخم ها و دردها حامل پیام و نوری است
که به اعماق قلب شما وارد می شود
و روزنه ای برای شماست به آنها گوش دهید.
زخم، روزنه ای است برای رسیدن نور
بزرگترین روح ها در دل رنج بیدار شده اند،
اکثر شخصیت های تأثیر گذار
زخم های بسیاری را تحمل کرده اند.
بشر نمی تواند بدون درد و رنج
خود را بازسازی کند،
چون هم سنگ، هم سنگ تراش خود اوست.
انسان زخم خورده و آزار رساندن به دیگران
هيچگاه انسان سالم، دیگری را شکنجه نمیکند.
این انسان آزار دیده است که آزار میرساند.
زخم خورده ها علاقه عجیبی به زخم زدن به دیگران دارند،
آنها که از عزت نفس پاییني برخورداند
میل عجیبی به تحقیر کردن و گرفتن اعتماد به نفس
و عزت نفس دیگران دارند.
تو هیچ گاه کنار آنها بزرگ نمی شوي، فقط تحقیر مي شوي.
چون، یک فرد ناسالم، هرچیز در اطرافش را بیمار میکند.
انتقال ناهشیارانه
وقتی شجره خانوادگی افراد رو مشاهده میکنیم به این حقیقت می رسیم که مشکلات مشترکی بین افراد خانواده وجود دارد که اینها را نه تنها به لحاظ فیزیولوژی و از طریق ژ ن ها به ارث میبریم بلکه در بسیاری مواقع به شیوه ای نا خودآگاه زخم ها و کارهای ناتمام گذشتگان را زنجیره وار به دوش می کشیم. این زخم ها و کارهای نا تمام از طریق بخشی از ناخودآگاه که به آن «ناخودآگاه جمعی» گفته میشود به صورت رفتارهای غلط و ناهشیارانه به ما انتقال می یابد یکی از اهداف خودآگاهی رها شدن از این چرخه ی بیمار است تا بتوانیم به صورت هشیار و آگاهانه خودمان باشیم و افکار و احساسات و تمایلات واقعی خودمان را تجربه کنیم.
تمامی درد و رنج ما هدفی دارد
آنها ما را آموزش ميدهند
راهنمايي ميكنند و خرد لازم براي اهداي هديه مان به جهان را
به ما مي بخشند. بيشتر ما ناراحتي ها و زخم هايمان را بهانه ميكنيم
تا خودمان را تنبيه كنيم و اسير و حقير نگه داريم . اما هنگامي كه
رنج ها و نوميدي هايمان بررسي شوند و به عنوان ابزار آموزش ما
به كار روند ، درس هاي مقدس زندگي را كه تنها راه آموختنش
همين بوده است ، به ما ياد مي دهند.
هشیار شدن به رنج
ما می توانیم از زخم هایمان درس بگیریم
اما اگر این کار را نکنیم
آن ها را به صورتی دیگر و
در جایی دیگر تکرار می کنیم
و یا خود را با آن ها یکی می پنداریم
و در گذشته اسیر می مانیم
کلید رهایی گذر و عبور و واقف شدن
به خود رنج و تبدیل آن به هشیاری است.
بگذار” عادت “ها خودشان از سرت بیفتند .
بگذار” عادت “ها خودشان از سرت بیفتند .
تو آن ها را کنار نگذار .
بگذار “فعالیت” خود به خود محو شود .
تو به زور آن را محو نکن،
زیرا همان تلاش تو برای
محو اجباری آن ،
خودش فعالیتی است
به شکل دیگر . مراقب باش .
حواست را جمع کن .
گوش به زنگ باش
تا شاهد پدیده ی معجزه آسايی باشی .
وقتی چیزی به میلو رضای
خودش رفت ،
از خود هیچ ردپایی به جا نخواهد گذاشت .
اگر به زور آن را کنار بگذاری ،
ردپای آن باقی می ماند
مثل یک زخم …
بخشش
هر کسی را که می بخشی،
زخمی از خودت را شفا داده ای.
برای رهاشدن از زخم های زندگی
باید بخشید و گذشت.
زمانی که میبخشی به سمت نور قدم برمیدارى ،
سايه ها هميشه پشت سرت قرار ميگيرند.
هر روز فرصتی مجدد است
تا پایانی متفاوت
برای داستان خود بسازید.
رها شو و بگذر و زیبایی و عشق را
در همه جا طنین انداز کن.
آنگاه تو سفیر نوری
و طریقتت عشق است.
از زخمهایت آگاه باش
از زخمهایت آگاه باش نگذار رشد کنند.
بگذار شفا یابند. و آنها تنها زمانی شفا می یابند
که تو به ریشه ها بروی
هر چه کمتر فکر کنی
زخم های بیشتری شفا خواهند یافت
بدون فکر و خیال زخمی هم نخواهد بود.
یک زندگی بی فکر و خیال را زندگی کن.
همچون یک کل واحد حرکت کن و همه چیز را بپذیر.
پذیرش کامل هر آنچه که اتفاق می افتد.
اگر کسی به تو توهین کرد بپذیر واکنش نشان نده
و ببین چه اتفاقی می افتد .
ناگهان جریان عظیمی از انرژی را تجربه می کنی
که تا کنون هرگز نکرده ای.
درود بر شما
بسیار متن زیبا ، شیوا و وزینی را لطف نموده با همگان قسمت نمودید که صد البته ب همان میزانی که گره گشای احوال اینجانب و دیگران باشد ، آرزومندم هزارن بار بیشتر انرژی مثبت کیهانی اش بواسطه کارمای کاینات نصیب شما ادمین محترم ، مدیر سایت و دیگر عزیزان دست اندرکار شود.
بسیار سپاسگزارم از شما و خواهشمندم بفرمائید مطلب از کیست و لطفاً از اگر اقتباس یا گزیده از اثری ست ، کتاب یا نویسنده را معرفی نمایید با آرزوی بهترین ها برای شما ، رضاپور.
درود، سپاس از شما دوست گرامی، آقای رضاپور بزرگوار ، این مطلب چکیده ای از جملات کارل گوستاو یونگ و دبی فورد و جملات ادمین سایت هست.