سه نکته اساسی در مدیتیشن

 

در مدیتیشن سه نکته اساسی را باید رعایت کرد.

این نکات در تمام روشها باید رعایت شوند.

اول حالت آسودگی : با ذهن نجنگید ، ذهن را کنترل نکنید ، تمرکز نکنید.،یک حالت آسوده ،بدون تقلا،کنترل یا تمرکز.

 دوم با آگاهی آسوده هر آنچه که اتفاق می افتد را نگاه کنید بدون آنکه مداخله کنید.گوش به زنگی،اینکه هرچه را که در درونت می گذرد، شاهد و ناظر باشی

سوم صرفا بی هیچ قضاوتی به ذهن نگاه کنید.نداشتن هرنوع قضاوت یا ارزشیابی درباره مراقبه.

 سه نکته اینها هستند : آسودگی ، تماشاگر بودن ، قضاوت نکردن.،نداشتن هرنوع قضاوت یا ارزشیابی درباره مراقبه.

 کم کم سکوت عظیمی شما را فرا می گیرد. تمام جنبشهای درونتان متوقف می شوند. شما هستید اما حس ” من هستم ” را ندارید. فقط یک فضای خالص هستید. تکنیک های زیادی برای مدیتیشن وجود دارد. روشها متفاوتند اما این سه نکته در تمام روشها اساسی هستند : آسودگی ، تماشاگری ، قضاوت نکردن.

کافی است تماشاچی باشی.جسم تغییر می کند،ذهن تغییر می کند،

عواطف واحساسات تغییر می کند،فقط” شاهد باقی بمان.

 همچنان با تمرین شاهد بودن ،متوجه می شوی که ابرهای عواطف و افکارت آهسته آهسته ازهم پراکنده شده و آسمان آبی وجودت رخ می نماید و تو حس میکنی که از ترکیب پیچیدهء،جسم،ذهن، قلب فراتر رفته ای.یکبار که این  حالت را تجربه کردی طعم مراقبه را چشیده ای. آنرا رها نخواهی کرد

مراقبه آرامش است . مراقبه شادی. لذت است.مراقبه،رضایت خاطر است.مراقبه چیزی جز آفرینش شکافی بین تو و ذهن تو نیست.

ورای واژه ها

مراقبه یعنی پرتاب شدن به ناشناخته،
به مطلقِ بی حد و حصر.
مراقبه، یعنی به یگانگی رفتن.
در چنین کیفیتی،ذهن متعارف حضور ندارد
تا بخواهد برایش توضیحی بتراشد
و یا دست به تحلیل اش زنَد.
مراقبه تنها با انجام آن دانسته می شود.
مراقبه را با واژه ها کاری نیست.
مفهوم حقیقی آن را در کتاب ها نمی یابی.
آن کیفیتی ورای واژه هاست
و خود را جز در عمل، آشکار نمی کند.

مراقبه حقیقی

اگر میتوانید در هر موقعیتی….
چه شادی و چه غم
چه سلامتی و چه بیماری
چه در ثروت و چه در فقر….
در آرامش،باشید و تعادل و توازن
درونتان بهم نخورد…..
پس شما در مراقبه حقیقی هستید