راز مراقبه در چیست؟ نحوه صحیح مراقبه چگونه است؟
راز مراقبه این است،بنشینی خیلی ساده
بدون هدف،بدون میل به چیزی شدن
بدون میل به دست آوردن چیزی
بدون هیچ عقیده خاصی
بدون دلواپسی برای گذشته یا آینده
بدون تمرکز بر هیچ چیزی
فقط بنشینی و بنشینی و بنشینی….
آنگاه ،همه چیز را دریافت خواهی کرد
اگر مطلقاً خالی باشی، میتوانی همه هستی را در خود جای دهی
خالی، موقعیت ذهنی است که به هیچ چیز وابسته نیست.
در مراقبه باید سه مورد اساسی را به خاطر داشته باشید:
نخست،
یک حالت آسوده ، بدون تقلا، کنترل یا تمرکز.
با ذهن نجنگید ، ذهن را کنترل نکنید ، تمرکز نکنید
دوم،
گوش به زنگی، اینکه هرچه را که در درونت می گذرد، شاهد باشی.
با آگاهی آسوده هر آنچه که اتفاق می افتد را نگاه کنید بدون آنکه مداخله کنید.
سوم،
نداشتن هرنوع قضاوت یا ارزشیابی درباره مراقبه.
کافی است تماشاچی باشی.
جسم تغییر می کند،
ذهن تغییر می کند،
عواطف واحساسات تغییر می کند. فقط شاهد همان شاهد باقی بمان.
همچنان با تمرین شاهد بودن ،متوجه می شوی که ابرهای عواطف و افکارت آهسته آهسته از هم پراکنده شده و آسمان آبی وجودت رخ می نماید و تو حس میکنی که از ترکیب پیچیدهءجسم.-ذهن-قلب
فراتر رفته ای.
یکبار که این حالت را تجربه کردی طعم مراقبه را چشیده ای.
مراقبه آرامش است .
مراقبه شادی. لذت است.
مراقبه، رضایت خاطر است.
مراقبه چیزی جز آفرینش شکافی بین تو و ذهن تو نیست.
هر کاری را با آگاهی انجام دهی به مدیتیشن تبدیل می شود و راز مراقبه است
تماشا کردن مدیتیشن است. مهم نیست چه چیزی را تماشا می کنی: درخت یا رود یا ابر یا بازی کودکان.
نکته در موضوع مشاهده نیست. مدیتیشن کیفیت مشاهده و کیفیت بیداری و آگاهی است.
مدیتیشن یعنی آگاهی.
هر کاری را با آگاهی انجام دهی به مدیتیشن تبدیل می شود. مهم نیست چه کاری ، بلکه کیفیتی که به کارت می آوری مهم است.
اگر آگاهانه راه بروی راه رفتن تبدیل به مدیتیشن می شود.
اگر با آگاهی به آواز پرنده ها گوش بدهی به مدیتیشن تبدیل می شود.
اگر با آگاهی و مشاهده گری به سر و صدای ذهنت گوش بدهی می شود مدیتیشن.
نکته مهم این است که به خواب نروی.
