تقدیر در زندگی به چه معناست؟ آیا مسیر زندگی ما از پیش تعیین شده است؟

تقدیر به آن معنا نیست که مسیر زندگیمان از پیش تعیین شده و به همین سبب گردن خم کنیم و بگوییم ؛ چه کنم ، تقدیرم این بوده ، این نشانه ی جهالت است ، تقدیر همه ی راه نیست ، فقط تا سر دو راهی هاست. گذرگاه ها مشخص است ، اما انتخاب گردش ها و راه های فرعی در دست مسافر است. پس نه بر زندگی ات حاکمی و  نه محکوم به آنی…

شمس تبریزی

کارل یونگ می گوید:

تا زمانی که ناخودآگاه به خودآگاه تبدیل نشده است،

ناخوداگاه هدایتگر زندگی شما در مسیری است که

آن را تقدیر و سرنوشت می‌نامید.

قانون تقدیر

روح وارد این جهان می‌شود تا انواع و اقسام وظایف مختلف را به عهده گیرد. این ماموریت‌ها و تکالیف، تقدیر و سرنوشت او را تشکیل می‌دهند.

روح به منظور ایجاد فضای مناسب برای ماموریتش ممکن است وارد یک کالبد فیزیکی سالم و یا بیمار شود.

در محیطی راحت و ثروتمند تولد یابد و یا در محیطی فقیر.

با هوش و ذکاوتی بالا و یا فردی عادی و معمولی.

با پوستی سفید یا سیاه، مونث یا مذکر

باید همه اینها را تجربه کند تا از زوایای مختلف زندگی را درک کند.

تقدیر جدید

وقتی انرژی خود را از ترس آزاد می‌کنید، پی می‌برید که در طرف دیگر ترس‌تان شجاعت قرار دارد.

در طرف دیگر فقدان، کمال نهفته است. در سمت دیگر تردیدتان، دانستن قرار دارد. وقتی در ناشناخته قدم می‌گذارید و خشم و نفرت خود را تسلیم می‌کنید، عشق را کشف می‌کنید.

این همان انرژی است که در بدن ذخیره شده بود و حال در اختیار شما قرار دارد تا با آن تقدیر جدیدی برای خود رقم بزنید.

نکته:

آنچه در درون از آن آگاه نشوی ،

در بیرون به صورت تقدیر بر تو

ظاهر می شود.

کارل یونگ

آیا بر آنی که جهان را از تباهی و انحطاطی که به نظر می‌رسد تقدیرِ آن است، نجات بخشی؟

پس از جنبش‌های سطحی توده‌ها کناره گیر و به آرامی رویِ خودآگاهی خویش کار کن. اگر بر آنی که تمامیِ بشریت را بیدار کنی، پس تمامیِ خویشتن را بیدار کن. اگر بر آنی که رنج را از جهان محو و نیست کنی، پس آنگاه هر آنچه را که در تو تاریک و منفی است، محو و نیست کن. براستی بزرگترین هدیه‌ای که می‌باید ببخشایی”دگرگون کردنِ خویش” است.

تعارضات درونی

قانون روان می‌گوید که اگر فرد

به وضعیتی در درون خویش هوشیار نگردد،

آن را در بیرون و همچون تقدیر تجربه خواهد نمود.

در نتیجه برای فردی که نسبت به تعارضات

درونی خویش ناآگاه است، جهان مجبور است

نقش میانجی را بازی کرده

و تعارض درونی را با تقسیم شدن به

نیمه‌های متعارض به نمایش بگذارد.

طرح الهی

هر انسانی صاحب طرح الهی است که افلاطون آن را الگوی کامل می نامد. جایی هست که جز تو هیچ کس نمی تواند آن را پُر کند. کاری هست که جز تو هیچ کس قادر به انجامش نیست.

این تقدیر راستین آدمی است که از جانب خرد لایناهی درون خود، او بر او جلوه کرده است.

آیا سرنوشت یک نیروی اسرارآمیز و سازش ناپذیر بیرونی است که بر تقدیر انسان حاکم است؟

تأثیر چنین مفهومی در بسیاری این بوده است که فکر کنند، هر چه هست همانست و نمی توان راجع به آن کاری کرد. سرنوشت حکمی نیست که از پیش مقرر شده باشد، اما تحت قانون علیت، یا کارما، توسط خود شما تعیین می گردد. خداوند به شما اختیار عمل داده است؛ اما قانون علیت بر حسب کیفیت کردار شما نتیجه آن را معین می سازد. بدین سان هر عملی نتیجه علی یا تأثیر خاص خود می شود. وقتی عمل خاصی را به تحرک درآورید؛ نتیجه یا تأثیرش هماهنگی متقابل و اجتناب ناپذیر با آن عمل خواهد داشت. کردار چه خوب باشد و چه بد، دارای عواقب واکنشی است. بنابراین شما روز به روز دارید، عللی را می آفرینید که تعین کننده سرنوشت تان خواهد شد.

دون خوان می گوید:

آنچه که انسان در زندگی بدان نیاز دارد،

آگاهی است. آگاهی به خویشتن خویش.

هشیاری به جهان اطراف

و آگاهی به آنچه که انجام می‌دهد

 و آنچه که او را در بر گرفته است.

تقدیر ما در مقام انسان بودن،

بد یا خوب آموختن است و آگاه شدن.

نکته در باب تقدیر:

آنچه در طول زندگی‌تان رخ می‌دهد، مخصوصا اتفاقات مهم و ضربه‌های جدی سرنوشت و تقدیر، به این معنی نیست که شما فرد خوب یا بدی هستید. بنابر‌این غم و اندوه، شرایط و مواردی که با آنها مواجه می شوید را بپذیرید. شانس مواجهه با موفقیت‌های باور نکردنی و مصیبت‌های جانکاه دقیقا به یک اندازه هستند. مهم این است که در حین برخورد با  انها  واکنش های هشیارانه داشته باشید و بیاموزید و رشد کنید.

کامل شدن طرح زندگی

هر اتفاقی که در زندگی ما می‌افتد، در کامل شدن طرح الهی، نقش پُر رنگی دارد. همیشه وقتی به یک ناراحتی برخورد می‌کنید، از خود بپرسید این اتفاق چه درسی برای من همراه دارد و به‌ دنبال جواب آن بگردید. باید به جای مقصر دانستن این و آن  و گلایه از تقدیر، پذیرای آموزش‌های معنوی باشیم. کسی که روشن‌بین است و از شهود باطنی‌اش بهره می‌جوید، قضاوتی نمی‌کند و بیشتر سپاسگزار است. اگر میخواهی بذر عشق درونت جوانه بزند،نخستین چیز این است: باید به هستی، پیامهای عاشقانه بفرستی و همچنین آگاهی ات را افزایش دهی تا از این چرخه دوگانگی و تکرار خارج شوی و وارد یگانگی شوی.

سخن پایانی:

شما به عنوان روح، دانش خدا را در درون خود دارا هستید، وظیفه اصلی شما این است که آن دانش  و آن عشق الهی که در قلب تان است را بیدار کنید، شما روح هستید، شما فرزند خداوند می باشید و تقدیر معنوی شما این است که همکار خدا شوید تا آن عشق الهی را به تمام افراد و چیزهایی که اطرافتان است گسترش دهید.