دعا کردن از نظر معنوی چیست و به چه چیزی اشاره دارد؟

دعا کردن حرف زدن نیست،اگر فقط حرف بزنی، از کیفیت دعا خارج شده‌ای. دعا کردن، فراخواندن خداوند است و آنگاه سکوت. درست است که ابتدایش با خواندن است،اما آن فقط یک مقدمه است، اصل دعا با خاموشیِ تو آغاز می‌شود. این یعنی‌: پس از فراخوانی خداوند، تو باید سکوت کنی، باید ساکن و خاموش شوی، تا او بر تو ببارد و برخوردارت کند. زیرا تو، تنها در سکوتی سالکانه می‌توانی او را دریافت کنی. برخی چند جمله به عنوان دعا می‌خوانند و بعد الفرار!.. این دعا کردن نیست. بِایست، خاموش شو و اجابتش را دریافت کن. دعا، خود یک مراقبه‌ی تمام است.

دعای واقعی به این معنا نیست که چیزی از خدا بخواهید و دعایی بخوانید و آن را به خارج بفرستید ؛بلکه سعی کنید در ذهن خدا باشید و به جای آنکه از خدا چیزی بخواهید. به صدای خدا که در هسته وجود شما حضور دارد، گوش فرا دهید.

نیاز یا تقدیر و تشکر

دعایی که از آگاهیِ نیاز می‌آید، ضدِ ارزش توست.

دعایی ناشی از تقدیر و تشکرِ آزاد، باز، حتی شفاهی،

 تو را با تمام چیزی که می‌خواهی همراستا می‌کند.

نیایش واقعی

برای اینکه خداوند بتواند به زبان خودش سخن بگوید. تو باید زبان خودت را بیندازي.پیش از آنکه خداوند بتواند پیام خودش را به تو برساند.تو باید کاملاً ساکت شوي.نیایش بیشتر شنیدن است تا سخن گفتن. بهتر است بشنوي تا اینکه بگویی. تو نمی توانی از خداوند بهتر عمل کنی. پس ساکت بمان، در سکوت به سر ببر. به جاي حرف زدن، سعی کن بشنوی. حساس باش، زبان را به کار نگیر، گوش را به کار ببر. نیایش بیشتر به گوش مربوط است تا به زبان. تو به خداوند توصیه می‌کنی: می‌گویی، “چنین یا چنان عمل کن. تمام دعاهاي تو توصیه هایی است که به خدا می‌کنی در مورد اینکه اوضاع چگونه باید باشد ! نیایش واقعی یک سخن گفتن نیست، یک شنیدن است. شنیدنی ژرف. فقط ساکت، باز و پذیرا باش.

دعا در سکوت

اگر شما زبان و ذهن و قلب تان را به سکوت وادار کنید.بعد از مدتی راحت تر به خواسته هایتان می رسید و به قول معروف دعاهايتان سریع اجابت خواهد شد و در آن زمان انسان معنی حجاب و ممانعت درونی را می فهمد.

تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخيز.

انسان بعد از سکوت کامل در روزهای متوالی متوجه میشود که درونش زلال شده است و دعاهايش روشن و قابل اجابت شده است.

 مانند دریایی که طوفانی است و دریایی که آرام است و دعا سنگی است که در دریا می اندازید.حتی اگر یک ساختمان را به داخل دریای طوفانی بياندازيد. هیچ اثری از امواج آن را نخواهید دید. اما در دریای آرام حتی یک سنگریزه کوچک قابل مشاهده می باشد و امواجش به سمت ما برخواهد گشت.

در جسم و روحی ساکت اگر حاجت و دعایی باشد. امواجی زیادی تولید می شود و شخص چون یکپارچه است میتواند در این سکوت از قدرت خداوند نیز یاری بجوید.

دعای صحیح

در صورتی که شکرگزار باشی و به موقعیتی که در آن هستی برکت دهی، موجودی برتر می شوی. خودت را بالا می بری  و در نهایت رهایی پیدا می کنی. اما با تو شروع و به پایان می رسد.

هرگز از خدا برای رفع مشکلاتت دعا نکن.

هرگز از خدا برای تغییر دعا نکن.

این دعای اشتباه است.

اگر باید دعا کنی از خدا بخواه که به تو قدرت و عقل و شهامتی که نیاز داری بدهد تا بتوانی موقعیتی را که در آن قرار داری مدیریت کنی.

این دعای صحیح است.

سعی نکن چیزی را تغییر دهی.خودت باش.

روی خودت کار کن.شروع به دیدن چیزها در نور جدید کن.

دعای باران

زمانی تمام روستاییان تصمیم گرفتند دعای باران بخوانند.

در روز دعا همه آمدند اما فقط یک نفر با چتر آمد…☔️

این “ایمان” است…

رفتن به عمق

هیچ فعالیت بیرونی نمی‌تواند به خویش درونی دست یابد ; پرستش و دعا تنها بر روی سطح باقی می‌ماند. برای به عمیق‌تر رفتن، مدیتیشن اساسی است. مجاهدت برای رفتن به فراتر از وضعیت‌های خواب , رؤیا و بیداری . در آغاز تلاشها غیر منظم است. بعدش آن‌ها بکرات بیشتری تکرار شده , منظم شده , بعدش دائمی و شدید می‌شوند. تا اینکه همه ی موانع فتح شده‌ باشند.

ابتدا آن را خالی کن

شما می‌توانيد به پرستشگاهی با شكوه برويد و ساعت ها به نيايش و دعا بپردازيد و بهترين پاكی‌ها و قداست ها را برای خود آرزو كنيد.ولی اگر پيش از آن،در قلب خود پرستشگاهی نساخته باشيد،با هيچ نيايشی، حضور قلب خود را در آن پرستشگاه احساس نخواهيد كرد.اگر مایل به ایجاد یک واقعیت جدید هستی.ابتدا باید آن چیزی که تو را ،در خدمت خود قرار داده را رها کنی.یک لیوانی که در حال حاضر پُر است نمی تواند آب بیشتری را نگه دارد.ابتدا آن را خالی کن و جا باز کن.سپس در راه حقیقت و نور قدم بگذار.خواهی دید که وجودت از عشق سرشار خواهد شد.

گاندی می گوید:

در هنگام دعا بهتر است

قلبی بدون کلمات داشته باشی،

تا اینکه کلماتی بدون قلب.

وقتی برای کسی دعا می کنی، جهتی به آن نده…

البته سخت است.

می گویید: «کرایون، اگر به دعای خودمان جهتی ندهیم، چگونه دعا کنیم؟»

 راحت است…

نتیجه نهایی آن دعا را برای او تصور کن…

مثلا اگر برای سالم شدن شخصی بیمار دعا می کنی. او را در ذهنت خوشحال و بدون بیماری ببین…

نحوه انجام آن کار را تصور نکن و به خدا نگو چکار کند!

دعای برای یک دوست و دیگری

با دعا برای یک دوست، برکت، بیشتر برای شما خواهد رسید! این یک راز است…

برای دیگری خیر بخواهید و او را در حالی که مشکلش حل شده یا به آرزویش رسیده تصور کنید.

این برای شما موفقیتها،برکتها و شانسهای بیشتری به ارمغان می آورد. تعداد کمی از مردم این را می دانند.

با دعا برای یک دوست، برکت، بیشتر برای شما خواهد رسید!

این یک راز است…

نکته:

دعا لحظه ای هست که با خدا حرف می زنی

مدیتیشن لحظه ای هست که گوش فرا می دهی خدا چه می گوید.

دعا یا نفرین برای دیگران

وقتی برای کسی از ته قلب آرزوی موفقیت شادی و سلامتی می کنید. امواج نامرئی تفکرات و انرژی شما تشخیص نمی دهد که، این آرزو متوجه دیگریست! این موج نیکخواهی ابتدا خود شما را سرشار از ماهیت خویش می کند. در حالت دعا تمامی قوای معنوی، سلول های مغز و حتی سیستم عصبی، زیر بارش این ذرات بهشتی قرار میگیرند که خود شما آن را تولید کردید! اگر از کسی بیزار و متنفر باشید، نیز ذرات و امواج کسالت و تنفر، نخست بر خود شما می بارد و سپس در ضمیرتان رسوب میکند.

با توجه به این واقعیت، ضمیر ناخودآگاه کسی که دعا و نفرین میکند. نمیتواند تشخیص دهد که این محصولات شفا بخش و یا مسموم کننده متعلق به فرد دیگریست و باید به سوی او صادر شود. بلکه در این شرایط ضمیر ناخودآگاه آن محصولات را ابتدا خودش جذب می کند! همیشه به یاد داشته باشید. آبی که در رودخانه جاریست، نخست بستر خود را تر و سرشار از ذات خویش میکند و در نهایت به دریا میرسد. به همین صورت کسی که در معرض تابش امواج شما قرار گرفته نیز، آخرین ایستگاه دریافت کننده ی آن است!

حکایت

مرد مومنی به شکل ناگهانی تمام ثروتش را از دست داد. چون میدانست خدا او را به نحوی کمک خواهد کرد، دست به دعا برداشت. در دعایش مرتب تکرار میکرد که ، خدایا بگذار در بخت آزمایی برنده شوم. او سالها و سالها دعا کرد، اما همچنان فقیر باقی ماند. سرانجام روزی مُرد. از آنجا که مرد با ایمانی بود، بلافاصله به بهشت برده شد. وقتی آنجا رسید از اینکه خداوند حتی یک بار هم او را در بخت آزمایی برنده نکرده بود شکایت کرد و با انزجار به خدا گفت：هر چه به من وعده داده بودی دروغ بود. خدا گفت： من همیشه برای کمک به تو آماده بودم. اما با وجود اینکه من میخواستم به تو کمک کنم. تو حتی یک بلیط بخت آزمایی هم نخریدی. دعای واقعی آن نیست که از خدا بخواهیم به ما کمک کند. بلکه این است که به او اجازه چنین کاری را بدهیم…